17.3.07

Μια άλλη άποψη

Την άποψη που παραθέτω στη συνέχεια την βρήκα στο blog ενός υποψήφιου σπουδαστή. Νομίζω ότι η άποψη του αφορά την ίδια αγωνία με την δική μας (την δική μου και τη δική σας) για την εκπαίδευση. Απλά από διαφορετική σκοπιά.

"Το ψαξιμο, η ανησυχια μου, η καταραμενη φωνη των γονιων μου "πρεπει να βρεις να κανεις κατι" αλλα και η διαθεση μου για ερευνα με οδηγησαν αυτη τη φορα στα ΙΕΚ ΧΧΧΧ, υστερα και απο παροτρυνση συνμπλογκερ (α ρε preza tv τι το θελες και μου το πες;).

Η Ακαδημια τεχνης (να βαλω τωρα εισαγωγικα η να μη βαλω;) του ιεκ ΧΧΧΧ ειχε και μεταξυ αλλων σκηνοθεσια.Μου ειπαν οτι μπορω να ξεκινησω απο το β εξαμηνο. Ηταν 5 ωρες τη μερα, 4 φορες την εβδομαδα. Αποφασισα να παω με το σκεπτικο οτι μπορω και να σταματησω αν δεν μου αρεσει. Σκεφτηκα ομως να παω να δω ενα μαθημα δοκιμαστικα, πραγμα ομως αδυνατον ,καθως η βλακογραμματεας μου ειπε οτι επρεπε για να παρακολουθησω μαθημα να μου εχει κοψει αποδειξη. Βλακειες. Την πρωτη μερα πηγα χωρις λεφτα (επιτηδες για να ειμαι ειλικρινης) και εκανα τοση διαδρομη και δε με αφησε να παω στο μαθημα. Ειναι φανερο οτι τετοια ιδρυματα σκεφτονται εντελως κερδοσκοπικα. Σε αναγκαζουν να δωσεις προκαταβολη. Σου λενε επιτηδες 200 ευρω. Εγω ομως ρωταω ποιο ειναι το μινιμουν για να μου πουν οτι ειναι 100 ευρω, (αν δεν ρωτουσα δεν θα μου το λεγαν).
Τελος παντων για να μην μακρυγορω δινω τα 100 ευρω προκαταβολη για να ζησω τον απολυτο "εκπαιδευτικο εφιαλτη" και να εχω υλικο για το μπλογκ μου κανοντας μια πολυ μικρη και αποσπασματικη ερευνα, αλλα ενδεικτικη για την ποιοτητα των ιεκ.

Η ανοργανωσια και η ανευθυνοτητα φανηκαν απο την πρωτη στιγμη. Εχοντας καθυστερησει μονο 10 λεπτα απο την ωρα που αρχισε το μαθημα, η μαλακο η γραμματεας μου ειπε οτι δε μπορω να μπω και να περιμενω το διαλλειμα. Ωστοσο με εστειλε σε λαθος τμημα. Για μια ωρα αναγκαστηκα να ακουω μια αταλαντη σπουδαστρια να περιγραφει το αθλιο σεναριο της το οποιο θελει να κανει και ταινια μικρου μηκους (χαχαχα). Η ιστορια της,οπως ειπε, ειχε να κανει με ενα ζευγαρι το οποιο αν και εχει χωρισει,μενει ακομα μαζι. Ο αντρας εχει γκομενα, η αλλη το ξερει αλλα κανει την παπια. Η ταινια της λεει εχει να κανει με την καθημερινοτητα που σαμποταρει το συναισθημα και αλλες τετοιες μαλακιες. Σαν...ευστροφη σκηνοθετις προσθετει στην ταινιαρα της (!) και μερικα...ευρηματα οπως η ιδια τα αποκαλει. Ενα απο αυτα ειναι το εξης: Ο αντρας δε μπορει να κουμπωσει το πουκαμισο του και προβληματιζεται σοβαρα αν θα το ζητησει απο την πρωην συζυγο του!(κοντινο στο πουκαμισο και στο απελπισμενο βλεμμα του πρωταγωνιστη..) Αυτη η ταινια, το προβλεπω απο τωρα, θα σκισει, θα παρει ολα τα βραβεια στα φεστιβαλ της δραμας..(δραμα οντως..) Και μετα ολοι θα μιλανε για τη συγκλονιστικη σκηνη με το πουκαμισο, και η σκηνοθετις,η οποια παρεπιπτοντως θυμιζει τη θυληκη εκδοχη του Κουασιμοδου, θα μιλαει σε ολα τα κουλτουριαρικα μεσα για την ψυχολογια των ηρωων της ταινιας ενω θα αναλυει σε βαθος το αδιεξοδο των σημερινων σχεσεων.. Ευγε!
Ο δε καθηγητης ηταν φανερο πως δεν χωνευε ουτε την σπουδαστρια ουτε την ηλιθια ιστορια της και με τον τροπο που μιλουσε (σαν αλλος Χατζηστεφανου) το εκανε φανερο. Με εκνευρισμο μιλουσε για το λεγομενο pitching (μια συντομη κοφτη φραση της ταινιας που προκαλει το ενδιαφερον του θεατη) στα μπαζα που δεν ελεγαν να καταλαβουν τι ειναι.

Μετα πηγα στο τμημα "μου" (για μια μερα μονο ευτυχως). Περιπου 20 ατομα, πολλα ηλικιας 22-25 περιπου. Επιπεδο χαμηλοτατο. Ο χαβαλες στο μεγαλειο του. Ιχνος σεβασμου απεναντι στον καθηγητη. Καλη ειναι η φιλια μεταξυ μαθητων-καθηγητη και δεν ειναι ασχημο να του απευθυνονται στον ενικο αλλα εκει τα πραγματα ειχαν ξεφυγει. Ο καθηγητης δεν ειχε κανενα ρολο. Ο καθενας ελεγε το μακρυ του και το κοντο του, με βρισιες, φωνες, γελια, σεξιστικα σχολια, χωρις να υπολογιζει οτι γινεται μαθημα. Οι λεξεις "μαλακας" και "ρε" εδιναν και επαιρναν.Η πρωτη οχι στον καθηγητη (παλι καλα..) αλλα η δευτερη αντικαταστουσε με ανεση το "κυριε".

Την πρωτη ωρα μια χοντρη με γυαλια που οταν την ειδα νομιζα πως ηταν σπουδαστρια και οχι καθηγητρια, εβαλε στους μαντραχαλους (προσοχη δεν αναφερομαι σε ολους) να δουν σουρεαλιστικες ταινιες του 20ου αιωνα, σε μια πολυ μικρη οθονη, την οποια ειχε τοποθετησει σε δυο πλαστικες καρεκλες πανω στο θρανιο.. Μετα ελεγε ακαταπαυστα διαφορες θεωριες ενω ολοι την εγραφαν. Σχολιο ενος σπουδαστη πανω στο σουρεαλιστικο κινηματογραφο ηταν το εξης: "Ο,τι μαλακια καπνισει του καθενος κομπλεξικου σκηνοθετη, που βγαζει τα απωθημενα και τα ψυχολογικα του στην ταινια και το βαφτιζει σουρεαλ,πρεπει δηλαδη αυτο να το θεωρησω εγω τεχνη;" Μετα δυο φερελπιδες σκηνοθετες μας εδειξαν το διαφημιστικο τους εργο βουτηγμενο τοσο πολυ στο trash, που εκανε να δω τις υπαρχουσες διαφημισεις που παιζονται στα μμε σαν μικρα αριστουργηματα.

Την αλλη ωρα, ενας καθηγητης ντυμενος σαν να πηγαινε σε παρακμιακα μπουζουξιδικα, με μαυρο πουκαμισο, μαυρη μπλουζα ζωσμενη σε ενα μαυρο φτηνιαρικο τζην και με μια τεραστια αλυσιδα να κρεμεται ως την κοιλια του (!) σα να ηταν ο αρχηγος της συμμοριας, μιλουσε για την παραγωγη ταινιων με λεξεις οπως "μπιζνα", "φραγκα" ακομα και "αμα πας με τετοια ταινια φιλαρα οι παραγωγοι θα σε γραψουν στα τετοια τους". Μετα αρχισε να μιλαει για 16:9, για avid, για καμερες και γενικα για σκηνοθετικους ορους για τους οποιους δεν ειχα ξανακουσει.
Παντως ο τροπος που γινοταν το μαθημα (αν μπορω να το πω ετσι) ηταν τραγελαφικος. Ενιωθα μεγαλη αμηχανια και εντονη την αναγκη να φυγω απο κει οπως και εκανα μια ωρα πριν τελειωσουν.

Μετα απο αυτο εκτιμησα λιγο το πανεπιστημιο και τη δημοσια δωρεαν παιδεια! Καταλαβα ποσο σημαντικο ειναι να εχουμε ποιοτικη δημοσια εκπαιδευση, αφου η ιδιωτικη ειναι τετοιου επιπεδου. Λυπηθηκα ομως που ηρθα παλι στη διαπιστωση οτι δυστυχως το πανεπιστημιο ειναι χαλια. Αν στο ιεκ υπαρχει αυτη η απλετη οικειοτητα μεταξυ των σπουδαστων και των διδασκοντων, στο αει υπαρχει αυτη η τρομερη ψυχροτητα μεταξυ και των φοιτητων με τους αδιαφορους καθηγητες αλλα και μεταξυ των ιδιων των φοιτητων. Μπορει στο ιεκ το χαβαλετζιδικο κλιμα να ξεπερναει τα ορια (παντως γελασα πολυ με αυτα που ελεγαν) αλλα στο αει δυσκολευεσαι να πιασεις ακομα και μια τυπικη κουβεντα με το συμφοιτητη σου..
Τι ειναι τελικα καλυτερο και τι χειροτερο δεν ξερω..
Μεση λυση τελικα δεν εχω βρει και παραμενω εντελως απογοητευμενος απο την εκπαιδευση.. Δεν υπαρχει γαμωτο καπου που να νιωθω οτι ανηκω, οτι αξιζει να ειμαι εκει. Ας μην ειναι τελειο. Ας εχει στραβα. Αλλα να ξερω οτι υπαρχει λογος που ειμαι εκει, οτι εχω καποιο στοχο, οτι δινω τα λεφτα μου η το χρονο μου σε κατι που μου αρεσει..
Ισως τελικα δεν πρεπει να βασιζομαι καθολου σε καμια σχολη..
Ισως η καλυτερη σχολη ειναι το ιντερνετ, τα βιβλια, η ζωη εκει εξω..
Θελω να δημιουργησω! Θελω να συμμετεχω σε κατι! Απο μονος μου. Να κανω μονος μου τη δικη μου ταινια η να γραψω μονος μου το δικο μου σεναριο, για παραδειγμα, αντι να ακουω τις μιζεριες του καθε μαλακα καθηγητη σε καποια σχολη σκηνοθεσιας η σεναριογραφιας (ναι υπαρχει!).
Εχω διαλεξει καλως η κακως επαγγελματα που δεν απαιτουν καποιο συγκεκριμενο πτυχιο. Θα μπορουσα να μη σπουδαζω απολυτως τιποτα! Και ομως, αυτο ειναι αδυνατον.. ακομα και οι γονεις μου να δεχονταν (λεμε τωρα) θα ενιωθα περιεργα.. ειναι η δυναμικη του status quo, τα στερεοτυπα που εχει δημιουργησει η κοινωνια γυρω απο τις σπουδες, καθιστωντας τις αν οχι απαραιτητες, σιγουρα ομως κατι που αποτελει πρωτευον στοιχειο της ταυτοτητας σου αλλα και του ποιουντος σου.. ακομα και αν απαξιουνται πολλα πτυχια. Ας μην ξεχναμε οτι το πρωτο που ρωταει καποιος ειναι τι σπουδαζεις, η τι εχεις σπουδασει..στα βιογραφικα,αναφερονται πρωτα πρωτα οι σπουδες (και το τι και το που). Ενα ιεκ στην προκειμενη περιπτωση δεν προμηνυει σπουδαια πραγματα.
Απο την αλλη με προβληματιζουν διαφορα..
Για να γινεις ζωγραφος πρεπει απαραιτητα να εχεις τελειωσει την Καλων Τεχνων;
Για να γινεις διαφημιστης, πρεπει να εχεις σπουδασει Διαφημιση;
Για να γινεις σκηνοθετης;
Το τελευταιο μαλλον απαιτει τις αναλογες σπουδες. Προς το παρον το αφηνω το θεμα αυτο. Μαλλον δεν θελω να γινω σκηνοθετης αλλα επειδη ειναι κατι που το ονειρευομαι απο μικρος, αφηνω το ενδεχομενο να ασχοληθω με αυτο στο μελλον (εστω και ερασιτεχνικα) και αν πρεπει να το σπουδασω, θα το κανω καπου που αξιζει.

ΥΓ.Μια ακομα αποδειξη οτι τα διαφημιστικα ειναι παραπλανητικα. Στο προσπεκτους της σχολης, γραφεται μεταξυ αλλων καλωπιστικων τσιτατων το εξης: Η Ακαδημια Τεχνης ειναι η Σχολη των ονειρων μας!
Εγω θα ελεγα οτι ειναι η σχολη του χειροτερου εφιαλτη μου.
Τελικα η ερευνα ειναι επιπονη διαδικασια.."1


Τι λέτε; Δεν είναι μια άλλη άποψη;

----------------------------------------------
(1) Διεύθυνση στο διαδίκτυο: http://anisixos.blogspot.com/2007/03/blog-post_15.html

26.2.07

Αποτελέσματα υποχρεωτικής άσκησης

Την Τετάρτη 21 Φεβρουαρίου έληξε η πρώτη παράταση που είχα δώσει για την υποβολή της υποχρεωτικής εργασίας του μαθήματος. Καθώς η ημερομηνία είχε οριστεί είκοσι μέρες νωρίτερα, δυστυχώς η σχολή ήταν κλειστή λόγω καταλήψεων, με αποτέλεσμα να μην μπορέσουν να υποβάλλουν το φάκελο με την εργασία τους αρκετοί. Γι' αυτό έδωσα μια ακόμα παράταση έως την ημέρα που θ’ ανοίξει για πρώτη φορά η σχολή. Παρόλα αυτά, με βάση τις έως την 21 Φεβρουαρίου υποβληθείσες ηλεκτρονικά απαντήσεις, έχει διαμορφωθεί μια σαφής εικόνα των αποτελεσμάτων της συγκεκριμένης εργασίας. Μια πρώτη περιγραφική στατιστικά προσέγγιση αυτών των αποτελεσμάτων σας παρουσιάζω στη συνέχεια.

Η δραστηριοποίηση των συμμετεχόντων ανήλθε (μέχρι στιγμής) στο 63,2%. Αν και το ποσοστό ήταν καλύτερο από το περσινό, το συγκεκριμένο γεγονός δημιουργεί πάλι τα σημαντικότερα προβλήματα στην άσκηση, καθώς το 36,8% αντιστοιχεί σε 1.030 περίπου επιχειρήσεις οι οποίες δεν προσεγγίστηκαν. Πρακτικά αυτό σημαίνει πρώτον ότι θα μπορούσαν να δοθούν άλλες δέκα επιχειρήσεις σε κάθε φοιτητή από αυτούς που συμμετείχαν τελικά στην άσκηση και δεύτερον ότι το ένα τρίτο του δείγματος δεν προσεγγίστηκε.

Από τις επιχειρήσεις τις λίστας τώρα που αναζητήθηκαν (περίπου 1.770) εκείνες που βρέθηκαν και προσεγγίστηκαν (μέχρι στιγμής) ήταν 1.512. Από τις επιχειρήσεις που προσεγγίστηκαν απάντησαν οι 404, ποσοστό 26,7%. Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά υψηλότερο από το 10% που είναι το σύνηθες ποσοστό απόκρισης σε ταχυδρομικές έρευνες με τη χρήση ερωτηματολογίου, γεγονός το οποίο φανερώνει ότι η ενασχόληση όσων δραστηριοποιήθηκαν ήταν έντονη και αποτελεσματική. Τέλος με βάση τα ανωτέρω αποτελέσματα το μέσο επίπεδο της συλλογής απαντήσεων διαμορφώνεται σε (404X20/1770)=4,5 ερωτηματολόγια ανά συμμετέχοντα, γεγονός το οποίο δείχνει ότι ο καθορισμός του στόχου των 5 απαντήσεων ανά συμμετέχοντα είναι ρεαλιστικός και επομένως εφικτός.

Τέλος, κατά την διάρκεια της άσκησης δέχτηκα 333 μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείο (περίπου 3,9 email ανά συμμετέχοντα) η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων αφορούσε διευκρινήσεις σχετικά με τις διαδικασίες που έπρεπε να ακολουθήσουν οι συμμετέχοντες προκειμένου να υλοποιήσουν την εργασία τους.

Αυτά, όσον αφορά τα αποτελέσματα της υποχρεωτικής άσκησης, ελπίζοντας ν’ ανοίξει σύντομα η σχολή.

19.1.07

Εξετάσεις έρχονται!

Ο Γιώργος μπήκε βιαστικά. Μου φάνηκε λίγο εκνευρισμένος. Μεγάλο κατόρθωμα για όποιον το κατάφερε! Είναι ο πιο ήρεμος φίλος μου.
- Τι τρέχει, τον ρώτησα αμέσως μόλις κάθισε.
- Άσε, έχω πρόβλημα με δυο γραπτά που διορθώνω και θέλω τη βοήθεια σου.
- Λιγάκι δύσκολο το βλέπω να σε βοηθήσω, ειδικά αυτή τη περίοδο που είμαι πνιγμένος! Άσε που δε καταλαβαίνω γρι από συστήματα και άλλα τέτοια κόλπα της προπονητικής!
- Άσε το δούλεμα, ρε! Θέλω τη γνώμη σου για το πως να χειριστώ ένα περιστατικό.
Ανακάθησα βολικά στη καρέκλα και τον κοίταξα με απορία.
- Τι έγινε;
- Προχθές στις εξετάσεις του μαθήματός μου δυο φοιτητές, ο Πέτρος και η Ξένια αντέγραψαν.
- Και λοιπόν; Γιατί δεν τους πήρες τις κόλλες;
- Δεν το έκαναν μπροστά μου!
- Και πως ξέρεις ότι αντέγραψαν;
- Σύγκρινα τα γραπτά τους!
- Καλά δύο φοιτητές είχες μόνο στο μάθημα!
- Όχι, εκατόν σαράντα έναν.
- Καλά, και τις κόλες του Πέτρου και της Ξένιας βρήκες να συγκρίνεις;
- Αυτοί οι δυο, κάθε φορά που γυρνούσα τη πλάτη μου την ώρα της εξέτασης άρχιζαν κουβεντούλα!
- Και γιατί δεν τους έπαιρνες τις κόλες;
- Έλα ρε φίλε, λες και δε ξέρεις. Άμα ξεκινούσα θα έπρεπε να πάρω τις μισές κόλες! Τους έκανα κάθε φορά παρατήρηση. Στο τέλος τους άλλαξα θέση!
- Και πως αντέγραψαν αφού τους άλλαξες θέση;
- Ο Πέτρος αντέγραφε. Όταν τους χώρισα μετά από λίγο έφυγε. Όμως ότι είχε γράψει ήταν ολόιδιο με το γραπτό της Ξένιας.
- Τότε μηδένισε του το γραπτό!
- Ναι αλλά δεν τον έπιασα να αντιγράφει.
- Δεν μου είπες ότι του άλλαξες θέση;
- Ναι γιατί μιλούσε. Όχι γιατί αντέγραφε.
- Καλά και τι θα έλεγαν όταν μιλούσαν με την συμφοιτήτρια του, για τον καιρό;
- Τέσσερις φορές τους παρατήρησα. Την πρώτη ήθελε να μάθει την ώρα, τη δεύτερη ζήτησε διορθωτικό, την τρίτη ζήτησε διευκρίνηση και την τέταρτη όπως σου είπα τον μετακίνησα. Όμως δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς έλεγαν.
- Σύγκρινες όμως τα γραπτά και είδες ότι είναι ίδια;
- Ναι, φυσικά της Ξένιας είναι καλύτερο.
- Τελικά, δεν καταλαβαίνω ποιο είναι το πρόβλημά σου. Εντόπισες έναν φοιτητή που αντέγραψε στο μάθημά σου, και γνωρίζεις και από ποιόν. Μπορείς να τους αξιολογήσεις ανάλογα. Τι είναι αυτό που σε προβληματίζει;
- Κοίτα, το πρόβλημα μου είναι ότι ενώ τους έκανα παρατήρηση, ενώ γνωρίζουν ότι τους είδα, ενώ αντιλαμβάνονται ότι θα φανεί στο γραπτό τους, εντούτοις αντέγραψαν. Η Ξένια από τη σκοπιά της θεωρεί ότι έκανε μια αλτρουιστική πράξη βοηθώντας τον Πέτρο. Ο Πέτρος θεωρεί ότι έκανε μια έξυπνη κίνηση υποβοηθούμενος από την Ξένια καθώς γλίτωσε μελέτη και προσπάθεια τουλάχιστον τριών μηνών. Αν τους καλέσω στο γραφείο μου και οι δυο θα επιμείνουν ότι δεν αντέγραψαν, και μένω εγώ που αν τους τιμωρήσω φαίνομαι κακός και τυπολάτρης. Αν πάλι αδιαφορήσω, θα νοιώθω ότι δεν προστάτεψα όπως όφειλα, εκείνους τους φοιτητές μου που πραγματικά κατέβαλαν προσπάθεια, μελέτησαν και προετοιμάστηκαν. Τι λες δεν έχω πρόβλημα;

Χμ! Εσείς τι λετε;

13.1.07

Θα έχει και ποπ κορν;



Δεδομένου ότι την Τετάρτη 17 Ιανουαρίου είναι το τελευταίο μάθημα των Πληροφοριακών Συστημάτων Διοίκησης θα ήθελα να σας καλέσω όλους στο αμφιθέατρο. Ο κύκλος των διαλέξεων θα κλείσει με την προβολή μιας κινηματογραφικής ταινίας και στη συνέχεια θ' ακολουθήσει μια μικρή συζήτηση.

Χρήσιμο θα ήταν λοιπόν, να εντάξετε "στο πρόγραμμα σας" μια επίσκεψη στην αίθουσα Α25 του κτηρίου της Αντωνιάδου στις 17:00-19:00. Σε περίπτωση που το πανεπιστήμιο είναι κλειστό, λόγω κατάληψης, η συνάντηση ορίζεται να γίνει στην είσοδο του κτηρίου της Δεριγνύ (Δεριγνύ 12) στις 17:00, απ' όπου θα σας οδηγήσω σε κάποια άλλη αίθουσα που θα προσπαθήσω να έχω εξασφαλίσει.

Προκαταβολικά να διευκρινίσω ότι δεν θα προσφερθεί ποπ κορν (αν και ξέρω δυστυχώς ότι αυτό μπορεί να μειώσει τη συμμετοχή), αλλά δεν θα πληρώσετε εισιτήριο!

2.1.07

Αξιολόγηση Πληροφοριακού Συστήματος

Μεγάλη εταιρεία έχει σημαντικό πελατολόγιο συνεργατών και πελατών την επαφή με τους οποίους χειρίζεται το τμήμα δημοσίων σχέσεων. Πρόσφατα έγινε πρόταση στην επιχείρηση να αγοράσει ένα πληροφοριακό σύστημα για την υποστήριξη των σχέσεων της (ΠΣΔΣ) με πελάτες και συνεργάτες. Με αφορμή την πρόταση αυτή το τμήμα δημοσίων σχέσεων έκανε μια σοβαρή έρευνα για τέτοια συστήματα και κατάληξε ότι πέραν αυτού που της προτάθηκε υπήρχαν άλλες δύο εναλλακτικές.

Το κόστος του συστήματος που της προτάθηκε ανέρχονταν σε 25.000€, δεν προσφέρονταν χρηματοοικονομικοί διακανονισμοί και κάλυπτε μόνο πελάτες και συνεργάτες. Η πρώτη εναλλακτική που εντοπίστηκε είχε κόστος 28.000€, ενώ μπορούσε να καλύψει συνεργάτες, μετόχους, και δημοσιογράφους. Επίσης πρόσφερε και διετή οικονομικό διακανονισμό. Η δεύτερη εναλλακτική που εντοπίστηκε, είχε κόστος 32.000€, μπορούσε να καλύψει όλα τα κοινά στόχους, ενώ πρόσφερε ετήσιο οικονομικό διακανονισμό.

Ο διευθυντής πληροφοριακών συστημάτων υπόψη του οποίου τέθηκε το ζήτημα ζήτησε επιπλέον τα πελατολόγια των εταιριών που προσφέρουν τα συγκεκριμένα συστήματα, και το αναμενόμενο ετήσιο κόστος λειτουργίας τους. Eνώ ο οικονομικός διευθυντής ζήτησε το συνολικό όφελος της συγκεκριμένης επένδυσης για την επιχείρηση.

Με βάση τις επιπρόσθετες πληροφορίες που συνέλλεξε το τμήμα δημοσίων σχέσεων προέκυψε ότι πλουσιότερο πελατολόγιο είχε η δεύτερη εναλλακτική που εντοπίστηκε. Επίσης διευκρινίστηκε ότι το ετήσιο κόστος συντήρησης ήταν 1.500€ για το ΠΣΔΣ που της προτάθηκε, 2.000€ για την πρώτη εναλλακτική και 2.500€ για την δεύτερη. Ενώ από τον περιορισμό των ταχυδρομικών εξόδων ετησίως θα προέκυπταν χρηματικά έσοδα ύψους 5.000€ για το σύστημα που της προτάθηκε, 5.250€ για την πρώτη και 5.500 για την δεύτερη εναλλακτική.

Με βάση τις πληροφορίες αυτές, καθώς και το ότι κρίσιμη σημασία για την επιχείρηση είναι η διατήρηση αδιάλειπτης επαφής με πελάτες και συνεργάτες, τι θα προτείνατε στην επιχείρηση και γιατί;

30.12.06

Καλή Χρονιά!

Αποχαιρετώντας το 2006, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες βαθύτερες σκέψεις μου για την αληθινή μόρφωση, αυτήν που θεωρώ υποχρέωση μου να κατακτώ και στην οποία υποκλίνομαι όταν συναντώ.

"Η πραγματική μόρφωση δεν είναι αυτή που έχει σχέση μ' έναν ορισμένο σκοπό. Σαν κάθε προσπάθεια για την τελειότητα, αυτή η ίδια αποτελεί τον σκοπό της. Ακριβώς όπως η προσπάθεια για την απόκτηση φυσικής δύναμης, δεξιοτεχνίας και ομορφιάς δεν εξυπηρετεί κανέναν τελικό σκοπό, το να μας κάνει πλούσιους διάσημους και ισχυρούς, αλλά αυτή η ίδια αποτελεί ανταμοιβή από μόνη της, εφ' όσον εντείνει την αίσθηση της ζωής και την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, εφ' όσον μας κάνει πιο ευτυχισμένους και ανθεκτικούς και μας κάνει να αισθανόμαστε πιο βέβαιοι και υγιείς.
Έτσι και η προσπάθεια για μόρφωση, δηλαδή για την τελειοποίηση του μυαλού, δεν είναι ένα κοπιαστικό ταξίδι προς ένα καθορισμένο προορισμό, αλλά ένα ευχάριστο και τονωτικό άνοιγμα της συνείδησης μας, ένας εμπλουτισμός των δυνατοτήτων μας για την ζωή και την ευτυχία.
Επομένως, η πραγματική μόρφωση, σαν τη σωστή άσκηση του σώματος, είναι ταυτόχρονα μια αίσθηση πλήρωσης κι ένα έναυσμα. Κατευθυνόμενη πάντα και χωρίς ποτέ να σταματάει για ν' αναπαυθεί, είναι ένα ταξίδι στο άπειρο, μια συμμετοχή στη κίνηση του σύμπαντος ένας τρόπος ζωής εκτός του χρόνου. Ο σκοπός της δεν είναι να εντείνει ορισμένες ικανότητες, μάλλον μας βοηθάει να δώσουμε ένα νόημα στη ζωή μας, να ερμηνεύσουμε το παρελθόν, να είμαστε άφοβοι και ανοιχτοί στο μέλλον"1

Μαζί με τις πιο θερμές μου ευχές για Υγεία, Ευτυχία και Καλή Πρόοδο στο ταξίδι της ζωής σας.

Ανδρέας Ευαγγελάτος

---------------------------------------------------------------------
(1) Herman Hesse, "Σκέψεις Δοκίμια", Εκδόσεις Νεφέλη, 1982, σελ. 140

23.12.06

Να «ψαρευτεί» κανείς, ή να μη «ψαρευτεί»; Ιδού η απορία!

Η αλήθεια είναι πως ποτέ μου δεν συμπάθησα το κυνήγι. Για ψάρεμα έχω πάει λίγες φορές στο παρελθόν. Μετά το σοκ της διαμαρτυρίας των ψαριών όμως, δεν νομίζω ότι θα το ξανατολμήσω. Λίγο το ’χεις, εκεί που αμέριμνος έχεις απλώσει τη πετονιά σου, με δυο ολόκληρους βαθμούς για δόλωμα, να ξεπροβάλλει κοντσαμάν ψαρούκλα, να σε κοιτά κατάματα και να σου λέει: «Για ποιο λόγο να ψαρευτώ κύριος, για ποιο λόγο; Για την υστεροφημία σου;»

Και προτού προκάνεις να συνειδητοποιήσεις πόσο απελπιστικά απροετοίμαστος είσαι απέναντι σ’ ένα τόσο αποκαλυπτικό ερώτημα, τρως κατακέφαλα το επόμενο:

«Υπάρχουν άλλοι που πληρώνουν, εσύ;»

Τι να πεις; Πάει η δουλίτσα μου, πάει η υστεροφημία μου, πάει και το ψάρεμα.

Άστα να πάνε γενικώς! Γι’ αυτό σας λέω, δεν νομίζω ότι θα ξαναβγώ για ψάρεμα.

Όμως, αγαπητοί συνάδελφοι μετά το πρώτο σοκ το ξανασκέφτηκα. Τελικά, λέω, και να μην ξαναψαρέψεις πρέπει να απαντήσεις σε ορισμένα «σοβαρά» ερωτήματα. Πάρτα με τη σειρά, να δούμε τελικά τι γίνεται. Μήπως κύριε Ευαγγελάτε το παίζεις κάποιος, «ψαρεύοντας» ανυποψίαστους φοιτητές στα θολά νερά των Πληροφοριακών Συστημάτων Διοίκησης για να σου κάνουν τη δουλειά σου; Θα μου πείτε γιατί αυτές οι ανησυχίες, και μάλιστα σε σχέση με το ψάρεμα; Δεν είναι λίγο υποτιμητικό να παρομοιάζετε τους φοιτητές με ψάρια; Σας ζητώ συγνώμη για την παρομοίωση, αλλά αυτή δεν ανήκει σε μένα. Και για να μην κατηγορηθώ για λογοκλοπή (ξέρετε την άτιμη την ευαισθησία του ακαδημαϊκού χώρου σ’ αυτό το θέμα), σας παραθέτω αυτολεξεί τα ερωτήματα που συνάδελφός σας μου απηύθυνε σε σχέση με την υποχρεωτική εργασία, σε σχόλιο του, στο προηγούμενο δημοσίευμα (post) του παρόντος blog:

«Γιατί να τρέξω να κάνω μια έρευνα με το δικό σας όνομα, με τις δικές σας ερωτήσεις, για την δικιά σας υστεροφημία και σε επιχειρήσεις της επιλογής σας;»

Πραγματικά, ποτέ δεν μου έχουν απευθύνει μια ερώτηση όπως η πρώτη με τόσα πυκνό προβληματισμό ο οποίος ταυτόχρονα να υποδηλοί κατάφωρα άγνοια (μπορεί εσκεμμένα, μπορεί όχι) της αποστολής, της δεοντολογίας, των διαδικασιών, και της μεθοδολογίας που ακολουθούνται σε ένα χώρο ο οποίος ονομάζεται ακαδημαϊκός.

«Γιατί να τρέξω να κάνω μια έρευνα;»

Βασική αποστολή της πανεπιστημιακής κοινότητας (της οποίας όλοι είμαστε μέλη), είναι η ανάπτυξη και η προαγωγή της έρευνας. Γι’ αυτόν κυρίως το λόγο, το ελληνικό δημόσιο χρηματοδοτεί την ύπαρξη και την λειτουργία των πανεπιστημίων. Με βάση με την αποτελεσματικότητα τους ως προς αυτήν (κυρίως) την λειτουργία, κατατάσσονται τα πανεπιστήμια διεθνώς.

«(Γιατί) με το δικό σας όνομα, με τις δικές σας ερωτήσεις;»

Η ερευνητική δεοντολογία απαιτεί να δηλώνετε με σαφήνεια αυτός που σχεδίασε, οργάνωσε και διεύθυνε τη συγκεκριμένη έρευνα (ερευνητής), καθώς και αυτός που τον υποστηρίζει με πόρους (χορηγός), όπου θα προσέξατε το όνομα της κυρίας Κωνσταντοπούλου, η οποία τυγχάνει διευθύντρια του Εργαστηρίου Πολυμέσων που με τη σειρά του υποστηρίζει την συγκεκριμένη έρευνα.

Πάντως, σε κάθε περίπτωση μου είναι ακατανόητο πως θα μπορούσε να γίνει μία έρευνα, με 140 διαφορετικούς ερευνητές, όπου ο καθένας θα χρησιμοποιούσε δικό του ερωτηματολόγιο. Μυστήριο, επιστημονικής φαντασίας (κυριολεκτικά)!

«(Γιατί) για την δικιά σας υστεροφημία;»

Εδώ η άγνοια απογειώνεται σε σφαίρες δυσθεώρητες. Η δήλωση των ονομάτων ερευνητή και χορηγού σχετίζεται τόσο πολύ με την υστεροφημία τους όσο «ο φάντης με το ρετσινόλαδο». Η ερευνητική δεοντολογία απαιτεί τις δηλώσεις ταυτότητας ερευνητή και χορηγού ώστε να είναι σαφώς ενημερωμένοι οι προσκαλούμενοι να συμμετάσχουν ποιος ερευνά, και για ποιον. Η δήλωση των ονομάτων δεν γίνεται για την ενίσχυση του κοινωνικού τους γοήτρου. Η γνωστοποίηση δύο ονομάτων που έχουν έναν συγκεκριμένο ρόλο στα πλαίσια μιας έρευνας δεν αποτελεί έμμεση προσωπική προβολή τους, ούτε στοχεύει να τους βοηθήσει να εκλεγούν στις επόμενες βουλευτικές εκλογές. Είναι επίδειξη υποχρεωτικής δεοντολογικά συμπεριφοράς. Και με την «υστεροφημία» θα μου πείτε τι γίνεται; Δυστυχώς ή μάλλον ευτυχώς, αυτή την αποκτάς όχι μέσω της διεξαγωγής ερευνών, αλλά μέσω του έργου του και του σεβασμού που τυγχάνει αυτό από την ακαδημαϊκή κοινότητα, στην οποία όλοι ανήκουμε. Πάντως η δική μου «υστεροφημία» αν έτσι με βλέπουν οι μαθητές μου, μάλλον ασθενεί βαρέως.

«(Γιατί) σε επιχειρήσεις της δικής σας επιλογής;»

Κοίτα, εδώ έχω αποστομωθεί. Που 'σαι Ψιλούτσικου να με γλυτώσεις. Αλλά ούτε Ψιλούτσικου, ούτε Χαλικιάς ούτε Σταθακόπουλος και δε ξέρω και πόσοι άλλοι, δε μπορούν να με γλυτώσουν.

Αγαπητέ συνάδελφε, οι επιχειρήσεις δεν είναι «της δικής μου επιλογής». Προκύπτουν από μια διαδικασία επιστημονική που ονομάζεται τυχαία δειγματοληψία. Αλλά όπως λέει κι η παροιμία «ουδείς προφήτης στο τόπο του». Μου τα λέγανε για το πόσο χαρμόσυνα ήταν τα πράγματα στο μάθημα της στατιστικής, δε μου τα λέγανε; Πάρε τώρα να ’χεις, κύριε Ευαγγελάτε.

Κι αφού με κάποια τραύματα (ψυχικά, να εξηγούμαστε) αφομοίωσα αυτήν την ερώτηση, ήρθε η επόμενη να με αποσβολώσει, στήλη άλατος μιλάμε!

«Βρείτε μου ένα καλό λόγο, πέραν του ότι μας ψαρεύετε με 2 βαθμούς ακαδημαϊκής αξιολόγησης για μια εργασία που δεν έχει σχέση με το μάθημα.»

Ήμουν σίγουρος ότι ο συνάδελφος δεν είχε ανοίξει βιβλίο, το προσπερνώ…. Ήμουν επίσης βέβαιος ότι δεν είχε παρακολουθήσει παρουσίαση της εργασίας, επίσης το προσπερνώ…. Μα να μην έχει δει ούτε τον ρημάδι τον «οδηγό εκπόνησης της εργασίας», έτσι για τα μάτια του κόσμου ρε αδερφέ. Αφού πας «να την πεις» ρε μεγάλε στον καθηγητή σου, κοίτα μην μπεις σε λάθος αίθουσα. Και πάνω που τον έχεις «στολίσει» τον άλλο, κάποιος «κακομοίρης» σου αποκριθεί… ποιος Ευαγγελάτος; Έχεις μπει σε λάθος μάθημα, αδερφέ!

Η εργασία είναι βασισμένη στο 4ο κεφάλαιο του μαθήματος Πληροφοριακά Συστήματα Διοίκησης. Η συμπλήρωση του 1ου ερωτηματολογίου (του φοιτητή) απαιτεί την σχετική εξοικείωση του με το web site εκείνων των επιχειρήσεων από τις 20 που διαθέτουν. Η απάντηση του ερωτηματολογίου θα οδηγήσει τον φοιτητή σε μια πρακτική εμπλοκή με διάφορους τύπους web sites των οποίων η επιχειρηματική αποτελεσματικότητα δηλώνεται από την επιχείρηση στο 2ο ερωτηματολόγιο. Ίσως να μπερδεύει κανείς το θέμα της αξιολόγησης ενός web site με το θέμα της Σχεδίασης Διαδραστικών Εφαρμογών που ως στόχο έχει την μελέτη της ευχρηστίας. Όμως στο μάθημα των Πληροφοριακών Συστημάτων Διοίκησης η αξιολόγηση ενός web site έχει ως στόχο την μελέτη του επιχειρηματικού του μοντέλου. Ξέρετε, αυτά που αναφέραμε στο προ-προηγούμενο post. Αλλά αυτά είναι μάλλον ψιλά γράμματα.

Βέβαια είναι δύσκολο να συμπληρώσεις ένα ερωτηματολόγιο για ένα θέμα όταν από αυτό δεν έχεις καμία εμπειρία, κι ακόμη περισσότερο όταν δεν θέλεις ν’ αποκτήσεις. Είναι δικαίωμα σου. Δεν έχεις όμως κανένα δικαίωμα τον σχεδιασμό μιας άσκησης που επιτρέπει (i) την εμπλοκή όλων των συμμετεχόντων, (ii) που είναι για τον καθένα προσωπική, (iii) που βασίζεται στον θεωρητικό εξοπλισμό του μαθήματος, (iv) που έχει ερευνητικό αντικείμενο, (v) που αναπτύσσει βασικές-πρακτικές δεξιότητες επικοινωνίας στους συμμετέχοντες και (vi) που στον βαθμό που υπάρξει μεγάλη κλίμακα εμπλοκής ενός συμμετέχοντα μπορεί να μπει στο βιογραφικό του, να τον παρουσιάζεις «ψάρεμα για 2 βαθμούς ακαδημαϊκής αξιολόγησης».

Και καλά συνάδελφε πέρασες απ’ έξω και δε μας είδες μέσα. Γιατί δε χτύπαγες να σου ανοίξουμε; Και αντ΄ αυτού, από το παράθυρο που ανοίξαμε για να μας βλέπεις επειδή δεν έρχεσαι, μας πετάς πέτρες κατακούτελα;

«Γιατί στην συγκεκριμένη έρευνα η ανταμοιβή είναι 2 βαθμοί, ενώ υπάρχουν ερευνητές που πληρώνουν για να τους κάνουν συμπλήρωση ερωτηματολογίων;»

Όταν συνήλθα κάπως το ξανασκέφτηκα. Ήρεμα. Ήταν μια καλή ιδέα! Κάθε φοιτητής προκειμένου να εκπονήσει την εργασία του να επιδοτείται με ένα ποσό, π.χ. 100 ευρώ για να μαζέψει τα ερωτηματολόγια του. Έτσι χτυπιέται η ανεργία, αυξάνει το οικογενειακό εισόδημα, άσε που αν κολλήσουμε και ένσημα δεν θα χρειάζεται να συνδέσουμε το Πανεπιστήμιο με τις επιχειρήσεις. Θα απασχολεί το ίδιο τους φοιτητές του, κι έτσι θα είναι όλοι ευτυχισμένοι, και πρώτα απ’ όλους οι επιχειρήσεις που δεν θα χρειάζεται ν’ απασχολήσουν τέτοιους φοιτητές. Το μόνο πρόβλημα είναι η χρηματοδότηση. Η αντιπρύτανης με την οποία το συζήτησα, μου είπε ότι θα ζητήσει ένα σχετικό κονδύλι από την υπουργό παιδείας. Εγώ της πρότεινα να το ζητήσει από τον υπουργό οικονομικών, αλλά μου είπε ότι «ο Αλογοσκούφης θα ζηλέψει μια τόσο καταπληκτική ιδέα που αποκλείεται να δώσει στο τμήμα μας λεφτά, θα τα διοχετεύσει στο τμήμα του, το Οικονομικό». Κι αυτό το ζήτημα λοιπόν πήρε το δρόμο του.

Κι ήρθε κι η τελευταία ερώτηση:

«Γιατί στην φόρμα δήλωσης ενδιαφέροντος για την εργασία δεν υπήρχαν όροι αποδοχής, το οποίο νομικά δεν είναι σωστό, και γιατί μετά το πέρας της προθεσμίας αυτή η σελίδα χάθηκε τελείως.»

Ειλικρινά δεν γνωρίζω ότι υπάρχει νομολογία που διέπει, την διεξαγωγή ασκήσεων στα πανεπιστήμια. Κάτι έχω ακούσει για διδακτικές μεθοδολογίες, κάπου νομίζω ότι έχω διαβάσει για παιδαγωγικές μεθόδους, κάτι έχω ακούσει για εκπαιδευτική δεοντολογία, για «όρους αποδοχής φορμών, οι οποίες θα πρέπει να τηρούνται και μετά το πέρας των προθεσμιών» δεν έχω ακούσει. Ίσως συνάδελφε, να εννοείς τους όρους και τις προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούν οι φόρμες συλλογής δεδομένων σύμφωνα με την αρχή προστασίας δεδομένων. Ίσως…, δεν ξέρω. Θα ήθελα ειλικρινά να μάθω. Γιατί σ’ αυτή την περίπτωση, μάλλον θα πρέπει να συμβουλευτώ το δικηγόρο μου, γιατί δε ξέρεις καμιά φορά τι γίνεται. Φανταστείτε να αποκαλύψει κανένας δημοσιογράφος την απάτη με τα ερωτηματολόγια… Και μετά να σου βρούνε και φόρμες αδήλωτες στην εφορία!

Γι’ αυτό σας λέω, «να ψαρευτεί κανείς, ή να μη ψαρευτεί»; Τέτοιες χρονιάρες μέρες είναι μεγάλο πρόβλημα!

Όλα αυτά … μέσα στο πνεύμα των Χριστουγέννων, περιμένοντας τις απόψεις σας.